طراوت بهار دل
و تو ای صمیمی . . .
با توأم ای قدیمی
بگذار تا یاران شوق وجودت را صفا دهد .
بگذار تا گلهای محبت ، در وجودت جوانه زند
تا تو هم ، آنها را به دیگران هدیه کنی !
بگذار تا لبخند بر لبانت بشکفد تا شادی بیافشاند !
بگذار تا امروز تغییر کردن را همچو بهار عطرآگین کنی !
ای کاش می دانستی که در روح پریشان و بی اختیارت ،
چه نیرویی از عشق و محبت نهفته است !
زمان روئیدن را از دست مده و راهی شو !
( میزبان )
هر آنکه جانب اهل خدا نگه دارد
خدایش در همه حال از بلا نگه دارد
حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
که آشنا ، سخن آشنا ، نگه دارد
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 1:56 توسط میزبان
|
