من همان مرغ زیبایی هستم ،

 

که هرصبح بر لب پنجره شما ظاهر می شوم؛

 

وهمان مونسی هستم ،

 

که مرا حس می کنی ،

 

 من همانند طلوع صبح ،

 

به ما نند خورشید تابانم ؛

 

که بر ذهن تو می تابم .

 

 گل یاس سپیدی که خبر خوش

 

 به خیا ل و خا طرت دارد؛

 

 قاصدکی هستم که

 

 برا یت من پیا م شا د دارم .

 

 من به مانند همان احساسی هستم 

 

که از اندوه  افکا ر تو با خبرم  .

 

و چون برق امید شوری به آن دارم .

 

من گوش شنوا هستم

 

 که هر لحظه صدای قلب  با احساس

 

تو را میشنوم .

 

 من با صدای پای ما ه و همهمه ستاره ها

 

آهنگ می سازم .....

 

و ترانه سبز بودن را برایت می خوانم .

 

من همیشه در کنارت ؛ روبرویت ؛

 

در وجودت، در درونت، بی قراری 

 

 می کنم باز هم مرا نمی شنا سی ؟

 

 تو پرنده ها را دوست داری 

 

و صدای گنجشک ها را می شنوی .

 

 تو شکوفه ها  را دوست داری 

 

      و عطر گل شب بو را می شناسی . 

 

       پس بدان ،

 

     من همان سایه  سفبد تو هستم

 

   که مرا با چشم دل میتوانی  ببینی .

 

من در زیباترین احساس و در لطیف ترین نگاهت

 

 همیشه به انتظار نشستم .

 

من همان عشق زلالم

 

 که در جای جای وجودت جاریم .

 

مرا  بشناس  ، صدایم کن ...