الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد

مرا روزی مباد آن دم که  بی یاد تو بنشینم

سخنی با تو ای دوست :

مقام و منزلت عاشق باید به آن میزان باشد که نتوان خاک درش را           

 با باغ بهشت و حوریان بهشتی برابر کرد .

چه خوب و پاک دلند آنان  که عیش امروز را فدای قدم دوست    

 (معشوق ) میکنند .

این چه شوریست که  در کام او زهر همچو عسل شیرین است ،           

و عسل گاهی به طعم تلخ ...   و عاشق در آن وادی که قرار              

می گیرد  تشنه تر و بی قرارترمی شود...

حقیقت و ذات او همان حس پنهان و همانا شان و منزلت حضور            

پاک و بی ریا مخلوق است به خالق ...

چه خوش است بی بال و پرِ ، پریدن و همراه خلوتیان و آسمانیان         

 جام صبوحی از می گلگون گرفتن  و طبل شادمانه زدن و به در    

خانه صاحب کرمی رفتن که نامش "  اکرم الاکرمین"   است  .

  بیایید  با هم به عشق معنی دهیم و بیاموزیم چطور عاشقی         

  کردن را...

 

گر به اقلیم عشق روی آری               همه آفاق گلستان بینی 

                                                                                          هر چه بینی دلت همان خواهد        و آنچه خواهد دلت همان بینی

                                                                 هاتف اصفهانی