دســـته گلها دســـته دســـته می روند از یادهـا

گریـــه کن ای آسمان، در مــــــرگ طوفان زادهـا

سـخت گمنـــــــاميد، اي شقــايق سيــــــرتــــان

كيســــه مي دوزند با نـــــام شــما، شــــــيادها

با شـــــما هســــتم كه فردا  كاسه سرهـــــايتان

خشــت مي گـــــردد براي عــــــــافيت آبــــــــادها

غير تكرار غريبـــي، هان! چه مــعنــــــا كـرده ايد

غربــــت خورشيد را در تیره این شبها

با تمــام خويش نالــــيديم چـــــــو ابري بيقـــــرار

گفتــم اي باران كه مي كوبي به طـــــــبل بادها

هان بكوب اما به ان عاشق ترين عاشـق  بگـــو

زنـــده اي، اي  زنـــده تر از زنـدگي! در يـــــادها

مثــــل دريـــا ناله سر كن در شب طوفان مـــــوج

                هــــيچ چيز از ما نمي ماند مـــــــــگر فريــــــادها      

 

به یاد برادر شهیدم     محمد کچویی