به راستي مادر کيست که گيسوانش هم چون گيسوان فرشته طلايي است؟ مادر کيست که زمزمه محبتش لالايي اوست؟

 

مادر آنست که گهواره چوبين فرزندش را از لابلاي صخره ها و از ميان آبشارها و صدها گل زيباي ياسمن بيرون مي کشد و با دستان مهرآميزش آن را تکان مي دهد...

 

مادر آنست که اشکش همچون شبنم بر قلب گلبرگ ، گل عشق است، صدايش هم چون مرغ غزل خوان در طبيعت است و بوسه اش همچون نور خورشيد بر سبزه زار است و ا ستواريش همچون کوهي بر دل خاک!