ای دلبر ما ،
مباش بی دل برِ ما
یک دل برِ ما ،
بِه که دو صد دل برِ ما
عیب درویش وتوانگر به کم و بیش بد است
کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم...
خوبان خوش فکر همه کس را خوب می بینند
از کسی بدی به زبان نمی آورند
و سادگی و یک رنگی را
شرطِ سلامت در معاشرت می دانند .
مخور غم بیش و کمی
که این جهان است دمی
ببین در این راه دراز
ز رفته کی آمده باز
کنون که پی بردی به اسرار وجود
بدان که مقصود ، از وجود تو چه بود
چه از ازل بودی و هستی ، چه کنون
چه حاصل آوردی ، از این بود و نبود
تو زین معنایی ، چرا ندانی
که زندگانی است آنی و فانی
بگو که محبوب تو کیست زین کیش
کمال مطلوب تو چیست نوش یا نیش
یا به حقیقت جاهد
یا به طریقت درویش
(محمد علی امیر جاهد)
نیک باشی و بدت گویندخلق
به که بد باشی و نیکت بینند.
(سعدی)
