هر ارتباط نیازمندتلاشی دو جانبه است. 

اگر تو و یا طرف مقابلت به تنهایی جور رابطه را بکشید خیلی زود خسته می شوید

 و رابطه کم کم به غرقاب فرو می رود و دیگر امیدی به نجات رابطه و نیز ناجی نیست

 و  هرچه این عدم تعادل بیشتر شود خطر غرق شدن بیشتر می شود

 و ناگهان زمانی می رسد که می بینی هویت خودت را فدای نگه داری

از هیچ کرده ای.

هرجا چنین رابطه ای دیدی بدان که دیر یا زود در سراشیبی سقوط قرار می گیرد.

 

 برای یک طرف، رابطه بخش اعظم زندگی محسوب می شود

 و برای طرف دیگر تنها باریکه ای فرعی و نه ارزشمند.

 بنابراین همه ی تلاش شما فقط صرف وقفه انداختن در گسستن ارتباط و

نه  نجات آن می شود.

 

                                             ( نگرش )