سر تا به قدم دست به دعاییم و تو غافل...
ما چون ز دری پای کشیدیم ؛ کشیدیم
امید ز هر کس که بریدیم ؛ بریدیم
رم دادن صید خود از آغاز غلط بود...
حالا که رماندی و رمیدیم ؛ رمیدیم
دل نیست کبوتر که چو برخواست ؛ نشیند
از گوشه بامی که پریدیم ؛ پریدیم
وحشی ! سبب دوری و این قسم سخن ها
آن نیست که ما هم نشنیدیم... شنیدیم؛ شنیدیم
وحشی بافقی
+ نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 12:52 توسط میزبان
|