یکی بود یکی نبود . این داستان زندگی ماست . همیشه همین بوده .

یکی بود یکی نبود . برای بودن یکی ، باید دیگری نباشد.

 

هیچ قصه گویی نیست که داستانش این گونه آغاز شود ، که...

 

یکی بود ، دیگری هم بود . همه با هم بودند .

و ما  برای بودن یکی ، یکی را نیست می کنیم .

 از دارایی ، از آبرو ، از هستی . انگار که بودنمان وابسته نبودن

 دیگریست . هیچ کس نمیداند ، جز ما . هیچ کس نمی فهمد جز ما . و آن

کس که نمی داند و نمی فهمد ، ارزشی ندارد ، حتی برای زیستن .

 و این هنری است که آن را خوب آموخته ایم .

 

 

--------------------------------------------------------------------------------