من بهارم ، تو زمین

من زمینم ، تو درخت

من درختم ، تو بهار

ناز انگشتای بارون تو ، باغم میکنه

میون جنگلا طاقم می کنه

تو بزرگی مث شب

اگه مهتاب باشه یا نه

تو بزرگی مث شب

خود مهتابی تو اصلأ،خود مهتابی

تازه وقتی بره مهتاب و هنوز

شب تنها ، باید

راه دوری رو بره تا دم دروازه نور

مثل شب گود و بزرگی ، مث شب

تازه روزم که بیاد

تو تمیزی

مثل شبنم ، مث صبح

تو مثل مخمل ابری

که به ابرای سیاهی

و به بادای بدی می خندی...

من بهارم تو زمین

من زمینم تو درخت

من درختم تو بهار

تو مث کوه بلندی

مث اون قله مغرور  بزرگی...

ایران من سربلند و سرافراز باشی