دو سال پیش در یک چنین شبی در معیت درد آشنایی که با حضور گرمش شب قدر را با تاثیر از                                                              

  ذکر و دعا ؛ شعر و ثنا   قدر دانستیم و من با دیدن یادداشت آن عزیز که در ذیل به نام (روح جهان)آمده مروری بر آن خواهم داشت ؛ باشد تا با چشمان واقع بین و حقیقت نگر درونی عشق را از نهان خانه خفته  وجودمان بیدار کرده و بیرون آوریم و آگاهانه به نشانه های اطراف خود توجه بیشتری را داشته باشیم. او که با دیدن نشانه ها باور سوخته دلان را داشت. او که در درونش نور ایمان را شعله ور ساخت. و او که خود را لایق بندگی خداوند کرده بود و  لذت بودن و حضورش را  شکر گذاری میکرد.به چه باوری رسیده بود ؟شاید نشانه هایی که او می دید ؛ همان فرشته هایی بودند که در آن شب میهمان زمین بودند. چه حالی به او دست داده بود که با عشق غیر قابل بیانی از خداوند  شکر گذاری...  می کرد .

عشق دلبستگی پیچک دباغی از گل است به پنجره صبح امروز؛

عشق؛ در فاصله دیدن ماست .عشق همین جاست در پشت چشمان من و تو ...

رمز آن دست نیاز است ؛ ور نه آن حرفش قباحت دارد؛

باید از دل بخواهیم؛ ور نه خارج از حوصله بودن ماست ...

قلب را باید شست؛ عشق را باید خواست.

 

 روح جهان:

 پنجشنبه شب مصادف است با شب شهادت حضرت علی (ع)

در سال 1388 تهران منزل نغمه و محمود("شب قدر)"

آیا ما نشانه هایی که خداوند بزرگ سر راهمان  قرار می دهد می بینیم ؟

            آیا به این نشانه ها ایمان داریم ؟ و آیا این نشانه ها را باور داریم ؟

 

حال شب های مرا هم چون منی داند و بس       تو چه دانی که شب های سوختگان چون گذرد

 

خداوندا شکر و سپاس بیکرانم نثار تو باد که نور ایمانت را در قلبم افروختی و مرا لایق دانستی ، و من شکر این لذت را چشیدم .

باشد تا آخرین لحظه زندگیم بندگیت را بکنم ، زیرا عشقی را که با تو شناختم هرگز قابل بیان نیست .

چون چشم درونم را باز کردی .

                                      شکر و هزاران شکر

 شب قدر در سال ۱۳۸۸