ای دریغا...

 

 قصه ناخوانده من آخر شد،

 

ای دریغا . . .

 

که ندانستم حدیث این حکایت چگونه نازل شد.

 

 

صبح امروز  دیدم  :

 

خلعتی زیبا ، که  برازنده حضورت بود ، بر تن  داشتی .

 

صبح امروز دیدم :

 

چشمان بارانی و خیس را که آن اجر عظیم می طلبید...

 

صبح امروز دیدم :

 

آسمان را که سجاده شده  بود ، و  نور  رحمت را که

 

به بالای گلدسته ها ، تکبیر  می گفت . . .

 

صبح امروز دیدم  :

 

مجمع  روح و  ریحان را که به میقات میرفت

 

تا به معشوق وصل شود  .

 

صبح امروز دیدم  :

 

سیمرغ ِ جان را که از راه شب گذشته و در نماز

 

 چنان  بندگی  میکرد  که گویی خدا را می دید .

 

و  من   ...

 

همچنان  مات  و حیران  ،

 

تشنه به باران رحمتش هستم .